असे काही मासे आहेत जे इतर प्राण्यांसारखे असतात मगरी मासे किंवा रोस्टरफिश, परंतु अशा इतर मासे देखील आहेत ज्या विशिष्ट वस्तू सारख्या असतात सॉफिश आणि या लेखाचा नायकः कुर्हाड मासे. यात एक मोठे पेट आहे ज्यायोगे ते कु ax्हाड तयार करते. असे बरेच लोक आहेत ज्यांनी हे आपल्या एक्वैरियमसाठी विकत घेतले आहे आणि ते फॅशनेबल होत आहे.
या लेखात आम्ही तुम्हाला शिकवू हॅचेटफिश बद्दल सर्व काही.
मुख्य वैशिष्ट्ये
गोड्या पाण्याचे अॅक्सफिश हे गॅस्टरोपेलेसीडा कुटुंबातील आहेत. हे जवळपास आहे de peces दक्षिण आणि मध्य अमेरिकेतूनमाशांची आवड असलेल्या लोकांसाठी, ही प्रजाती सर्वात योग्य आहे सर्वोत्तम गोड्या पाण्यातील मासे मत्स्यालयासाठी. त्याचे शरीर खोलवर कुऱ्हाडीसारखे आकाराचे असते. हे सामान्यतः एक लहान मासे असते ज्याला जास्तीत जास्त लांबी सुमारे ६.५ सेमी आणि सहसा त्यांच्यामध्ये राहतो 3 आणि 6 वर्षे त्याला मिळणाऱ्या काळजीवर आणि पाण्याच्या गुणवत्तेवर अवलंबून.
जर ते कमीतकमी 8 किंवा त्यापेक्षा जास्त माशांच्या शाळेत असतील तर ते बरेच सक्रिय मासे आहेत. ते एका गटात राहतात आणि सुरक्षित वाटतात., म्हणून त्यांना एकटे ठेवल्याने ताण वाढतो आणि त्यांना रोग होण्याची शक्यता जास्त असते. ते पांढरे आणि चांदीसारखे दिसतात आणि, जसे की कार्नेगिएला स्ट्रीगाटा (संगमरवरी हॅचेटफिश), ते हिरवट, पिवळसर, गुलाबी आणि चांदीचे नमुने दाखवतात. त्यांच्या शरीरावर काळी रेषा असतात. अनेक जातींच्या संपूर्ण शरीरावर एक आडवी काळी रेषा असते. त्यांचे तोंड त्यांच्या डोक्याच्या वरच्या बाजूला असते, ज्यामुळे ते पृष्ठभागावरून अन्न खाऊ शकतात.
ही एक प्रजाती आहे जी बर्याचदा इतर जातींच्या कु ax्हाड माशांसह गोंधळलेली असते. सामान्य हॅचेटफिशची काळजी घेणे काहीसे कठीण असते., परंतु अधिक अनुभवी लोकांसाठी ते एक आव्हान बनते. सुप्रसिद्ध व्यतिरिक्त कार्नेगिएला स्ट्रीगाटा, मत्स्यालयात हे पाहणे सामान्य आहे गॅस्टेरोपेलिकस स्टर्निक्ला (सिल्व्हर हॅचेटफिश), ज्याला वेगळे केले जाते प्रेझेंट अॅडिपोज फिन (अनुपस्थित कार्नेगेला) आणि अधिक चांदीसारखा देखावा. स्टर्नोप्टिचिडे कुटुंबातील (खोल पाण्यात) तथाकथित सागरी "हॅचेटफिश" सोबत याचा गोंधळ होऊ नये, जे पूर्णपणे भिन्न प्रजाती आणि गोड्या पाण्यातील घरगुती मत्स्यालयांसाठी योग्य नाही.
त्यांचे नैसर्गिक निवासस्थान दक्षिण अमेरिका, ब्राझील आणि अमेझॉनच्या दक्षिणेकडील उपनद्या असलेल्या भागात तसेच व्हेनेझुएला आणि पॅराग्वेमधील खोऱ्यांमध्ये आहे. ते सहसा राहतात मंद गतीने वाहणारे पाणी आणि भरपूर वनस्पती असलेले किनारे असलेले क्षेत्र, शांत नद्या आणि ओढ्यांसारखे. त्यांना मुबलक वनस्पती आवडतात, कारण ते त्यात लपून राहू शकतात आणि सुरक्षित वाटू शकतात. तो सहसा त्याचा बहुतेक वेळ पृष्ठभागाजवळ घालवतो.जेव्हा त्यांना धोका असतो किंवा जेव्हा त्यांना सक्रियपणे अन्न मिळते तेव्हाच ते दूर जातात. कधीकधी ते उडणाऱ्या कीटकांची शिकार करण्यासाठी पाण्यातून बाहेर पडताना दिसतात, त्यांच्या मोठ्या पेक्टोरल पंखांनी स्वतःला पुढे ढकलताना दिसतात.

अन्न
ते पृष्ठभागावर राहणारे मांसाहारी आहेत. त्यांचे तोंड त्यांच्या शरीराच्या वरच्या भागात असते आणि पृष्ठभागावर खाण्यासाठी वापरले जाते. ते सहसा तळाशी पडलेले अन्न खात नाहीत., कारण त्यांना ते नीट कळत नाही आणि ते फारसे रस दाखवत नाहीत. ते पाण्याच्या पृष्ठभागावर पडणाऱ्या कीटक, अळ्या आणि लहान क्रस्टेशियन्ससारख्या भक्ष्यांना खातात.
ते ज्या अन्नाचा पाठलाग करतात ते त्यांच्या वरचे अन्न असते; मत्स्यालयाच्या खालच्या थरात उतरत नाही भक्ष्य पकडण्यासाठी. जंगलात, ते फळांच्या माश्या, डासांच्या अळ्या आणि पाण्याच्या पृष्ठभागावर आढळणारे जवळजवळ कोणतेही अन्न पकडते. मत्स्यालयांमध्ये, ते लहान, तरंगणारे जिवंत आणि गोठलेले अन्न स्वीकारते: फळांच्या माश्या, डासांच्या अळ्या, डाफ्निया, ब्राइन कोळंबी आणि सूक्ष्म जंतू. कालांतराने, ते दर्जेदार तरंगत्या गोळ्या आणि फ्लेक्स स्वीकारू शकतात, परंतु त्यांच्या अंतःप्रेरणेला चालना देण्यासाठी त्यांना जिवंत किंवा गोठवलेल्या शिकारसोबत एकत्र करणे चांगले.
जर आपल्याला ते मत्स्यालयात ठेवायचे असेल तर आपण हे लक्षात घेतले पाहिजे की ते फक्त त्याच्यापेक्षा श्रेष्ठ अन्न खाईल आणि ते ते फक्त फ्लेक फूडवर जगणार नाहीत. जर ते लवकर बुडले तर. मुख्य म्हणजे पृष्ठभागावर पुरेसे काळ टिकणारे लहान कण देणे. एक उपयुक्त युक्ती म्हणजे काही मिनिटांसाठी गाळण्याची प्रक्रिया बंद करा. अन्न बुडू नये म्हणून जेवणाच्या वेळी.
तुम्ही त्याला संतुलित आहार द्यावा. विविधतेवर आधारित: पर्यायी उच्च दर्जाचे जिवंत, गोठलेले आणि वाळलेले अन्न. उदाहरणार्थ, डासांच्या अळ्या आणि फळांच्या माश्या, तसेच काही जिवंत रक्तातील किडे किंवा ब्राइन कोळंबी हे निरोगी प्रथिने प्रदान करतात. त्यांना दररोज खायला देणे आवश्यक नाही: दिवसातून २-४ वेळा लहान जेवण जास्त प्रमाणात खाणे टाळा आणि क्रियाकलाप सुधारा. तुम्ही कधीकधी हे देखील समाविष्ट करू शकता गोठवलेल्या वाळलेल्या सूक्ष्म हिरव्या भाज्या किंवा उत्तम वनस्पती-आधारित अन्न, कारण काही लोकसंख्या त्यांच्या आहारात निसर्गातील वनस्पती पदार्थांचा समावेश करते.
कु the्हाड माशांचे वर्तन

जर आपण ते इतर प्रजातींसह सामुदायिक एक्वैरियममध्ये ठेवणार आहोत de peces, तुम्हाला हे लक्षात ठेवावे लागेल की ते तुलनेने लाजाळू आणि घाबरणारे मासे असेल. म्हणूनच त्यांना इतर माशांसह ठेवणे आवश्यक आहे. शांत आणि शांत वर्तन. अधिक आक्रमक माशांच्या जातींची शिफारस केलेली नाही. जर तुम्ही त्यांना अधिक सक्रिय प्रजातींसह ठेवले तर, आपण कमीत कमी ८ किंवा त्याहून अधिक कुत्र्यांच्या माशांची एक टोळी ठेवली पाहिजे. जेणेकरून त्यांना सुरक्षित वाटेल आणि ताण कमी होईल.
जर आपण त्यांना शाळेत ठेवले तर ते बंदिवासातील जीवनाशी लवकर जुळवून घेतील. तसेच, जसे आपण आधी सांगितले आहे, ते अधिक सक्रिय मासे बनतील, ज्यामुळे त्यांचे आयुष्य जास्त होईल. त्यांना सोबत ठेवण्यासाठी सर्वोत्तम मासे म्हणजे लहान टेट्रा. कोरिडोरस आणि लहान लॉरिकेरिड्स. मोठे क्रस्टेशियन आणि मोठे मासे टाळा जे त्यांना शिकार म्हणून पाहू शकतेएक उपयुक्त सूचना म्हणजे प्रथम लहान प्रजातींची ओळख करून द्यावी आणि काही दिवसांनी मोठ्या प्रजाती जोडाव्यात. ताण कमी करा आणि नकारात्मक संवाद.
हा एक क्रेपस्क्युलर-निशाचर मासा आहे जो पाण्यातून उडी मारण्यास आवडतो. कधीकधी तो मत्स्यालयाच्या पृष्ठभागाखाली गतिहीन दिसतो. हे त्याच्या नैसर्गिक अधिवासातून प्राप्त झालेले एक रूपांतर आहे, जिथे तो तिथेच राहतो जेणेकरून तो उडणाऱ्या कीटकांची शिकार करण्यासाठी किंवा भक्षकांपासून वाचण्यासाठी हवेतून उडी मारू शकेल आणि "उडू" शकेल. ते एका मीटरपेक्षा जास्त सरकू शकते. शक्तिशाली पेक्टोरल फिनने चालविलेले, घट्ट बसणारे झाकण पर्यायी नाही: ते आवश्यक आहे.
सहअस्तित्वाचा आणखी एक पैलू: जरी कधीकधी काही शाळा "विलीन" होऊ शकतात, तरी ते योग्य नाही. अनेक एकत्रित पृष्ठभागावरील प्रजाती मिसळा जर मत्स्यालयाचे प्रमाण पुरेसे नसेल तर ते समान जागेसाठी स्पर्धा करतात. यामुळे संघर्ष कमी होतात आणि प्रत्येक गटाला ताणाशिवाय स्थिर पदानुक्रम राखता येतो.
आवश्यक काळजी

त्यांची देखभाल तुलनेने सोपी असल्याने ते मत्स्यालय जगात खरोखरच प्रसिद्ध प्रजाती बनत आहेत. ते असे प्राणी आहेत जे एकदा अनुकूलित झाले की ते नेहमीच निरोगी राहतात. पाणी स्वच्छ ठेवणे आवश्यक आहे आणि एक्वैरियम सिस्टम बंद असणे आवश्यक आहे गळती रोखण्यासाठी घट्ट बसणारे झाकण ठेवा. मत्स्यालयाचा आकार कितीही असो, त्याची देखभाल आणि वारंवार स्वच्छता करणे आवश्यक आहे. मत्स्यालयात असलेले सेंद्रिय पदार्थ कुजणे आणि पर्यावरण प्रदूषित करणे हे अगदी सामान्य आहे.
या प्रकारच्या परिस्थितीसाठी हे काहीसे अधिक संवेदनशील आहे. आपल्याला पाण्याची कठोरता देखील लक्षात घ्यावी लागेल. चांगल्या परिस्थिती राखण्यासाठी पाणी नियमित बदलले पाहिजे. दर दोन आठवड्यांनी मत्स्यालयातील किमान २५-५०% पाणी बदलले पाहिजे., जर जैविक भार जास्त असेल तर दर आठवड्याला वारंवारता समायोजित करणे. अशा प्रकारे, अनुकूलन प्रक्रिया आणि दीर्घकालीन आरोग्य अधिक सकारात्मक राहते, राखले जाते कमी नायट्रेट्स, जे संवेदनशील आहेत त्यांच्यासाठी.
जर मत्स्यालयात पुरेसे प्रमाण असेल तर ते रोगप्रतिकारक असतात. ८-१० व्यक्तींच्या स्थिर गटासाठी, हे शिफारसित आहे किमान १०० लिटरची वास्तविक क्षमता आणि किमान लांबी 80 सें.मी. जेणेकरून त्यांना पोहण्याचा पृष्ठभाग मिळेल. लहान सेटअपमध्ये, अ ६० लिटरमध्ये लहान गट चांगल्या देखभालीसह ते वाढू शकतात, जरी ते आदर्श नसले तरी. तरंगत्या वनस्पतींनी आणि असंख्य वनस्पतींनी मत्स्यालय सजवा मत्स्यालय रोपे आश्रयस्थाने तयार करणे, आणि मूल्ये अ गडद सब्सट्रेट जेणेकरून त्यांना अधिक सुरक्षित वाटेल.
मासे सहजतेने बाहेर उडी मारल्यास ते बाहेर पडू नये म्हणून टाकी घट्ट बंद करण्याची शिफारस केली जाते. पाण्याची परिस्थिती अशी असावी मऊ आणि किंचित आम्लयुक्त जेणेकरून ते वाढू शकतील. जर तुमचे पाणी कठीण असेल आणि जर अशांततेशिवाय सुरळीत प्रवाह जे पृष्ठभागावरून अन्न ओढत नाही. सब्सट्रेट आणि प्रकाशयोजनेबद्दल, ते सामान्य ते मध्यम असू शकतात, तरंगत्या वनस्पती किंवा फांद्या यामुळे सावलीत क्षेत्रे तयार होतात. आदर्श तापमान २३ ते २७ अंश सेल्सिअस दरम्यान असते, पसंतीच्या pH सह 6,5-7,2 (६-७.५ सहन करू शकते) आणि कमी ते मध्यम सामान्य कडकपणा.

सुसंगतता आणि टँक सोबती
शांत आणि पृष्ठभागावरील प्रजाती, शांत साथीदारांसह सामुदायिक मत्स्यालयांसाठी आदर्श जसे की निऑन मासेते मत्स्यालयाच्या इतर स्तरांवर व्यापलेल्या लहान टेट्रा, शांत बटू सिचलिड्स, लहान लॉरिकेरिड्स आणि कोरीडोरा यांच्याशी विशेषतः चांगले काम करतात. मध्यम ते मोठ्या आकाराचे क्रस्टेशियन आणि शिकार करू शकणारे किंवा धमकावू शकणारे प्रभावी किंवा आकाराचे मासे टाळा.
त्यांच्या लाजाळू स्वभावामुळे, मत्स्यालयात मुबलक वनस्पती आणि निवारा असणे उचित आहे. गट राखणे आवश्यक आहे. तुमच्या कल्याणासाठी आवश्यक आहेएकटे राहणाऱ्या व्यक्तींना लवकर ताण येतो आणि त्यांना आजार होण्याची शक्यता जास्त असते. जर मत्स्यालयाच्या आकारमानामुळे परवानगी नसेल तर एकाच भागात राहणाऱ्या अनेक एकत्रित प्रजातींचे मिश्रण करू नका हे लक्षात ठेवा.

एक्वैरियममध्ये पुनरुत्पादन
जरी नेहमीच सोपे नसले तरी, योग्य परिस्थितीत हॅचेटफिशचे पुनरुत्पादन शक्य आहे. निसर्गात, ते पावसाळ्याच्या सुरुवातीशी समक्रमित होते, म्हणून मत्स्यालयांमध्ये ते मदत करते. मऊ, किंचित थंड पाण्याचे अनुकरण करा, पीटद्वारे गाळणीसह आणि दाट तरंगणारी वनस्पती जे संरक्षण देतात. राखा कमीत कमी ६-८ प्रती प्रौढत्वामुळे शक्यता वाढते.
प्रौढ झाल्यावर, नर मादीसमोर त्याचे पेक्टोरल पंख हलवून प्रणय करतो. हे विखुरलेली अंडी घालणे नर त्यांना खत घालत असताना पृष्ठभागाजवळ. जर सामुदायिक मत्स्यालयात प्रजनन होत असेल, तर ते योग्य आहे. पालकांना वेगळे करा अंडी घालल्यानंतर त्यांना अंडी खाण्यापासून किंवा तळण्यापासून रोखण्यासाठी. दुसरा पर्याय म्हणजे विशिष्ट प्रजनन मत्स्यालय वापरणे ज्यासह जाळीदार किंवा दाट झाडे जेणेकरून अंडी आवाक्याबाहेर पडतील.
उष्मायन साधारणपणे सुमारे टिकते 30-36 तासतापमानानुसार. चौथ्या किंवा पाचव्या दिवसापासून मासे मुक्तपणे पोहतात आणि त्यांना खायला द्यावे इन्फ्यूसोरिया पहिल्या दिवसांत, नंतर पुढे जात आहे समुद्र कोळंबी मासा nauplii आणि उच्च दर्जाचे पावडर केलेले सूक्ष्म पोषक घटक. पाण्याला स्थिर ठेवा, पृष्ठभागाची किमान हालचाल करा आणि पाण्याचे लहान, वारंवार बदल करा.
रोग आणि खबरदारी
जर स्थिर वातावरण दिले तर हॅचेटफिश टिकाऊ असते, परंतु पांढरे डाग (Ich) होण्याची शक्यता असते. आणि वाहतुकीमुळे किंवा पाण्याच्या खराब गुणवत्तेमुळे ताण आल्यास संधीसाधू संसर्ग होतो. समस्या टाळण्यासाठी, ते महत्वाचे आहे विलग्नवास नवीन येणाऱ्यांसाठी, मर्यादेत मापदंड राखा आणि वैविध्यपूर्ण आणि पौष्टिक आहार द्या.
कोणत्याही उपचारापूर्वी, मऊ पाण्याची तुमची पसंती आणि हे लक्षात ठेवा की पृष्ठभागाजवळ श्वास घ्यापृष्ठभागावरील ताणावर लक्षणीय परिणाम करणारी किंवा उपलब्ध ऑक्सिजन कमी करणारी औषधे टाळा. ताणाची लक्षणे (हसणे, रंग कमी होणे, पाठलाग करणे) पहा आणि कारण दुरुस्त करा: वनस्पतींचे आवरण वाढवा, फिल्टर प्रवाह दर समायोजित करा किंवा शाळेत व्यक्तींची संख्या वाढवा.
मला आशा आहे की या टिपा तुम्हाला हॅचेट फिशचा आनंद घेण्यास मदत करेल.
हॅचेट फिश, त्याच्या विशिष्ट हॅचेट-आकाराच्या शरीरासह आणि पृष्ठभागावरील कलाबाजीसह, चांगल्या प्रकारे लागवड केलेल्या, सुरक्षितपणे झाकलेल्या मत्स्यालयांसाठी एक उत्तम उमेदवार आहे. मोठी शाळा, एक विविध पृष्ठभागाचे खाद्य आणि एक मत्स्यालय मऊ आणि शांत पाण्याचे, तुम्ही त्यांचे नैसर्गिक वर्तन पाहू शकाल आणि काही अनुभवाने, विशिष्ट मत्स्यालयांमध्ये त्यांची पैदास करण्याचा प्रयत्न देखील करू शकाल.

