मोरे ईल: वैशिष्ट्ये, निवासस्थान, आहार, काळजी आणि रोगांसाठी संपूर्ण मार्गदर्शक

  • मुख्य आकारविज्ञान: पेक्टोरल पंखांशिवाय ईलसारखे शरीर, श्लेष्मासह खवले नसलेली त्वचा आणि घशाचे जबडे.
  • अधिवास आणि वर्तन: खडकाळ तळ, रात्रीच्या सवयी, एकांत आणि प्रादेशिक जीवनशैली; वितरण: भूमध्य आणि पूर्व अटलांटिक.
  • आहार आणि शिकार: मांसाहारी आणि सफाई कामगार; वास, तीक्ष्ण दात आणि स्वच्छ कोळंबी माशांच्या सहजीवनाने शिकार करतो.
  • काळजी आणि आरोग्य: मोठे, चांगले झाकलेले मत्स्यालय, क्वारंटाइन आणि अतिनील किरणोत्सर्ग; तांबे टाळा; परजीवी आणि संसर्गांवर लक्ष ठेवा.

मोरे फिश

आपल्या समुद्र आणि महासागरांमध्ये मोठ्या प्रमाणात आहे de peces विविध विचित्र आकार आणि सर्व प्रकारच्या आकारांसह. याचे उदाहरण म्हणजे सनफिश. इतर माशांशी जवळजवळ साम्य नसल्यामुळे तो मासा होता असे देखील दिसत नाही. आज आपण एका माशाचे सखोल विश्लेषण करणार आहोत ज्याला ईल म्हणून ओळखले जाते आणि मासे म्हणून वर्गीकृत केले जाते. ते स्वत: साप नाहीत, परंतु ते एकसारखे दिसतात. त्याच्याबद्दल मोरे ईल.

ही जिज्ञासू प्रजाती लपवत असलेली सर्व रहस्ये तुम्हाला शोधायची आहेत का? वाचन ठेवा अधिक जाणून घेण्यासाठी.

मुख्य वैशिष्ट्ये

मोरे ईलची ​​वैशिष्ट्ये आणि रोग

मोरे ईलची ​​वैशिष्ट्ये

मोरे मासा मोठा आहे आणि मुरेनिडे कुटुंबातील आहे. आपण असे म्हटले आहे की त्यांना ईल म्हणून ओळखले जाते कारण ते अँगुइलिफॉर्मेस या वर्गातील आहेत. या वर्गातील सर्व नमुन्यांचे मुख्य वैशिष्ट्य म्हणजे त्यांना पेक्टोरल किंवा वेंट्रल पंख नसतात.. याव्यतिरिक्त, त्यांच्याकडे एक आहे गुळगुळीत, फिकट त्वचाही प्रजाती भूमध्य समुद्रात सामान्य आहे आणि उष्णकटिबंधीय आणि उपोष्णकटिबंधीय समुद्रांमध्ये मुबलक प्रमाणात आढळते.

मोरे ईलला शरीर असते बराच लांबट ईलच्या प्रकाराचा आणि पोहोचू शकतो लांबी 1,5 मीटर पर्यंत. त्याचे वजन साधारणतः १५ किलो असते, जरी बहुतेक नमुन्यांमध्ये ते थोडे मोठे असते. रंगछटांमध्ये बदलतो गडद राखाडी ते तपकिरी काही बारीक काळे डाग आहेत. वर सांगितल्याप्रमाणे त्याची त्वचा पातळ आणि खवलेहीन आहे आणि ती संरक्षणात्मक श्लेष्मा जे घर्षण कमी करते आणि रोगजनकांविरुद्ध अडथळा म्हणून काम करते.

त्यांच्या डोक्याच्या मागून पृष्ठीय पंख सुरू होतो आणि गुदद्वाराच्या पंखाशी जोडलेले पुच्छ पंखापर्यंत जातो. त्यांना पेक्टोरल पंख नसतात आणि त्यांचे लांब, टोकदार दात ते निसरड्या भक्ष्याला धरण्यासाठी डिझाइन केलेले आहेत. त्यांचे तोंड लांब आणि मजबूत आहे, गिलच्या मागे पोहोचते. जर तुम्हाला मोरे ईल त्याचे तोंड उघडताना आणि बंद करताना दिसले तर लक्षात ठेवा की ही क्रिया गिलमध्ये पाणी पंप करा, हे हल्ल्याचे लक्षण नाही.

या वैशिष्ट्यांव्यतिरिक्त, ब्रुनेट्स उपस्थित आहेत नाकपुड्यांचे दोन जोड्या (नाक उघडणे), एक नाकाच्या टोकाशी आणि दुसरे डोळ्यांच्या वर किंवा मागे, जे त्यांची असाधारण वास घेण्याची भावना वाढवते. अनेक प्रजातींमध्ये, डोके अरुंद असते आणि आहार देताना त्यांना तीव्र शोषण शक्ती नसते, म्हणून त्यांनी पृष्ठवंशी प्राण्यांमध्ये एक अद्वितीय अनुकूलन विकसित केले आहे: घशातील जबडे भक्ष्याला पकडण्यासाठी आणि अन्ननलिकेकडे नेण्यासाठी घशातून बाहेर पडणारे मोबाईल.

मुरेनिडेमध्ये दोन उपकुटुंब वेगळे केले जातात: मुरेनिने (पृष्ठीय पंख डोक्याच्या अगदी मागे सुरू होतो, जिथे तो स्थित असतो उदाहरणार्थ मुरेना हेलेना) आणि युरोप्टेरिजिना (शेपटीच्या टोकाकडे सरकलेल्या फिनल बँडसह, ज्याला साप मोरे म्हणतात). या कुटुंबात असंख्य प्रजातींचा समावेश आहे, ज्यात जिमनोथोरॅक्स, मुरैना, इचिडना, एन्चेलिकोर, राइनोमुरेना, स्ट्रॉफिडॉन y युरोपटेरिजियस, रंगांच्या नमुन्यांची आणि आकारांची विस्तृत विविधता असलेले (काही उष्णकटिबंधीय प्रजाती दीड मीटरपेक्षा जास्त उंच असतात).

श्रेणी आणि निवासस्थान

मोरे ईलची ​​वैशिष्ट्ये आणि रोग

मोरे माश्यांचे वाटप

मोरे ईल मासा बाजूने पसरतो भूमध्य समुद्र. महासागराच्या पूर्वेकडील भागातून उष्णकटिबंधीय आणि उपोष्णकटिबंधीय पाण्यात त्याचे स्वरूप दिसून येते. सेनेगल ते ब्रिटिश बेटांपर्यंत अटलांटिक. हे मॅकरोनेशियन द्वीपसमूहांमध्ये देखील आढळते जसे की अझोरेस आणि कॅनरी बेटे, आणि जगभरातील उबदार प्रदेशांमधील असंख्य प्रवाळ खडकांमध्ये.

नैसर्गिक अधिवासाबद्दल, ते सहसा पसंत करतात खडकाळ प्रदेश समुद्राचे, जसे की प्रवाळ खडक, भिंती आणि तळाशी भेगा आणि गुहा जिथे त्यांना शेंडा मारण्यासाठी परिपूर्ण निवारा मिळतो. भूमध्य समुद्रात ते आढळतात 5 आणि 80 मीटर खोली, जरी बहुतेक दृश्ये तुलनेने उथळ खोलीवर केंद्रित आहेत. उन्हाळ्यात ते किनाऱ्याजवळ येऊ शकतात, तर थंड पाण्यात ते व्यापतात काहीसे खोल क्षेत्र.

भूमध्य समुद्रातील मोरे ईल मासा त्याचे जीवन एका भागात जगतो एकाकी आणि प्रादेशिकते सहसा त्यांचे मूळ प्रदेश ठेवतात आणि रात्रीच्या वेळेचे क्रियाकलापत्यांच्या निवाऱ्याच्या तोंडातून डोके बाहेर काढताना ते सामान्य आहेत, कधीकधी कॉंगेर ईलशी संबंधित (कोंगर कोंगर) किंवा स्वच्छ कोळंबीच्या उपस्थितीत जसे की लायस्माटा सेटिकाउडेटाहे कोळंबी एक कामगिरी करतात परस्पर सहजीवन मोरेच्या त्वचेतून आणि तोंडातून अन्नाचे अवशेष आणि परजीवी काढून टाकणे.

या माशाचे पुनरुत्पादन नीट समजलेले नाही, म्हणून आपण या पोस्टमध्ये ते कव्हर करू शकणार नाही. फक्त एकच गोष्ट ज्ञात आहे ती म्हणजे ते अंडी उगवताना मोठ्या प्रमाणात अंडी देतात. उदाहरणार्थ, जवळजवळ ६०,००० अंडी. कारण त्यांची संख्या खूप जास्त आहे, त्यांना ट्रेमेटोड्स सारख्या परजीवींचा धोका असतो. फोलिकुलोव्हेरियम मेडिटेरॅनियम आणि फ्लॅटवार्म लेसिथोशिरियम ग्रँडिपोरम. याव्यतिरिक्त, ते आहे de peces अंडाशय आणि अळ्या, ज्याला म्हणतात लेप्टोसेफॅलस, पारदर्शक आणि पेलेजिक असतात; ते रूपांतरित होऊन तळाशी स्थिरावण्यापूर्वी आठवडे किंवा महिने वाहून जातात.

भूमध्य समुद्रात संभाव्य गोंधळ

भूमध्यसागरीय मोरे ईल (मुरेना हेलेना) एक नमुना सादर करते पिवळे आणि काळे डाग असलेले तपकिरी खूप वेगळे. ते गोंधळात टाकणे कठीण आहे वाघ मोरे ईल (एन्चेलिकोर अ‍ॅनाटिना), नारिंगी रंगाचे आणि अगदी दृश्यमान दात असलेले, किंवा ते मेले. (जिमनोथोरॅक्स युनिकलर), अधिक एकसमान तपकिरी रंगाचा.

मासेमारी आणि पाककृती मूल्य यांच्याशी संबंध

जरी ती उच्च व्यावसायिक आवडीची प्रजाती नसली तरी, ती अधूनमधून पकडली जाते. सर्वात प्रभावी मार्ग म्हणजे भाला, त्यांच्या पोकळींमध्ये नमुने शोधणे; ते लूर्समध्ये देखील प्रवेश करते रॉकफिशिंग आधीच आमिषे आली आहेत सर्फकास्टिंगऐतिहासिकदृष्ट्या, मध्ये रोमन वय त्यांना पाककृतींमध्ये खूप महत्त्व होते आणि किनारी नर्सरीमध्ये त्यांचे संगोपन केले जात असे. आज त्यांचा वापर अधिक मर्यादित आहे आणि प्रदेशावर अवलंबून आहे (उदाहरणार्थ, काही अटलांटिक बेटांच्या भागात). मोठ्या उष्णकटिबंधीय प्रजातींमध्ये, शक्यतेमुळे सावधगिरी बाळगली पाहिजे जैवसंचित विषारी पदार्थ (उदा., सिगुएटेरा); पारंपारिकपणे, त्याचे मांस तयार केले जाते मॅरीनेडमध्ये किंवा चांगले शिजवलेले.

अन्न

तपकिरी मासे आहार

ही प्रजाती आहे मांसाहारी आणि सफाई कामगारत्याच्या सक्रिय काळात, तो इतर मासे आणि सेफॅलोपॉड्सची शिकार करतो. कधीकधी, तो इतर मोरे ईलची ​​शिकार करताना आढळतो. त्याची दृष्टी फारशी चांगली नाही. आणि म्हणूनच, ते त्यांची शिकार प्रामुख्याने त्यांच्या गंध. अशा प्रकारे ते त्यांच्या शिकारचा मागोवा घेतात.

जेव्हा त्याला इतर कोणत्याही प्रकारचे अन्न मिळत नाही तेव्हा तो एक मेंढपाळ असतो. हा प्राणी अशा प्रकारे स्थित आहे उच्च दर्जाचा शिकारी त्याच्या खडकांवरील अन्नसाखळीच्या वरच्या बाजूला. ते स्वतःपेक्षा तुलनेने मोठे असलेले इतर प्राणी खाण्यास सक्षम आहे, विशेषतः लहान जागांमध्ये जिथे त्याचे शरीर स्नायू आणि लवचिक तुम्हाला फायद्याने युक्ती करण्यास अनुमती देते.

अन्नसाखळीच्या वरच्या बाजूला मोरे ईल मासा असल्याने तो एक मोठा, जोमदार शिकारी आहे. त्याच्या जबड्यात एक अत्यंत विकसित प्रणाली आहे ज्यामध्ये दुसरा जबडा जे पहिले उघडलेले असताना उघडते.

खाण्यासाठी, ते आपल्या भक्ष्याला त्याच्या पहिला जबडा आणि बाहेर खेचतो, भक्ष्यावर झटकून टाकतो. या जबड्याच्या अनुकूलनामुळे मोरे ईल एक उत्तम चावण्याचे यंत्रबहुतेक मासे त्यांचे मोठे जबडे जलद उघडण्यावर अवलंबून असतात, ज्यामुळे पाण्याचा नकारात्मक दाब त्यांच्या तोंडात भक्ष्य शोषून घेतो.

मासे आणि मोठ्या प्राण्यांना संपूर्ण गिळण्याची ईलची ​​ही क्षमता आहे. याव्यतिरिक्त, काही मोरे ईल हे तंत्र वापरतात शेपटीला गाठ बांधणे मोठ्या भक्ष्याचे तुकडे फाडणे (उदा. ऑक्टोपस). हे सामान्यतः पाहिले जाते नातेसंबंध स्वच्छ करणे कोळंबीसह (लायस्माटा सेटिकाउडेटा) जे त्यांच्या तोंडातून आणि त्वचेतून अन्नाचे अवशेष काढून टाकतात आणि उष्णकटिबंधीय खडकांमध्ये त्यांचे दस्तऐवजीकरण केले गेले आहे सहकारी शिकार ग्रुपर्ससह, जिथे दोन्ही भक्षकांना फायदा होतो.

कैदेत तपकिरी मासे

एक्वैरियममध्ये तपकिरी मासे

कशाचा अंदाज लावला जाऊ शकतो, मत्स्यालयात या वैशिष्ट्यांसह मासे असणे खूप कठीण आहेतथापि, हे अशक्य नाही. मासे निरोगी आणि शांत जीवन जगतील याची खात्री करण्यासाठी काही शिफारसी आवश्यक आहेत. ही प्रजाती केवळ मत्स्यालय पालनाच्या जगात प्रगत अनुभव असलेल्यांसाठीच शिफारसित आहे.

त्याला त्रास सहन करावा लागतो. त्वचा रोग. त्यांना खवले नसल्यामुळे, ते अनेक औषधांबद्दल अत्यंत संवेदनशील असतात आणि जेव्हा त्यांच्या नैसर्गिक अधिवासातून वाहतूक केली जाते तेव्हा ते त्यांच्यासोबत अनेक परजीवी आणू शकतात. हे टाळण्यासाठी, त्यांना आत ठेवणे चांगले. अलग ठेवणेचांगल्या निर्जंतुकीकरणाने परजीवीपणापासून आराम मिळतो. UV टाकीमध्ये. हे केवळ अनेक रोगांना प्रतिबंधित करण्यास मदत करेल असे नाही तर ते मत्स्यालयाला अधिक स्थिरता देखील प्रदान करेल.

त्याच्या वर्तनाबद्दल, हा एक बऱ्यापैकी शांत मासा आहे जो सहसा मत्स्यालयातील इतर साथीदारांना त्रास देत नाही. पण असे असले तरी, काळी मोरे फिश आक्रमक होऊ शकतात त्यांच्या स्वतःच्या प्रजातीच्या सदस्यांसह आणि इतर समान आहेत. त्या व्यतिरिक्त, ते सामान्यतः लाजाळू असतात. इतर प्रजातींच्या निवासस्थानाबद्दल आपल्याला काळजी घ्यावी लागेल de peces त्यांच्या तुलनेत खूपच लहान, कारण इतके मोठे तोंड ज्यांच्याकडे उपलब्ध आहे ते त्यांना कोणत्याही समस्येशिवाय गिळू शकतात आणि गिळू शकतात.

ते इतर माशांशी कसे वागते ते पहा, तुम्ही ते घेऊ शकता. तुमच्या आकाराच्या माशांसह.

व्यावहारिक मत्स्यालय आवश्यकता

  • व्हॉल्यूम आणि कव्हर: भरपूर खडक आणि गुहा असलेले प्रशस्त मत्स्यालय; मध्यम आकाराच्या मोरे ईलसाठी, ४००-५०० लिटरपेक्षा जास्त. आवश्यक हवाबंद झाकण किंवा सुरक्षित जाळी: ते उत्कृष्ट सुटकेचे कलाकार आहेत.
  • मापदंड: सागरी, स्थिर क्षारता आणि शक्तिशाली गाळण्याची प्रक्रिया चांगल्या हालचालींसह; नदीकाठ किंवा गोड्या पाण्यातील प्रजातींमध्ये, अनेकांना प्रत्यक्षात पाण्याची आवश्यकता असते खारट प्रौढ अवस्थेत.
  • बंदिवासात आहार देणे: दर्जेदार मांसयुक्त शिकार (मासे, स्क्विड, कोळंबी) देतात, आठवड्यातून १-२ वेळा, जास्त खाणे टाळणे. याची शिफारस केलेली नाही हाताने आहार देणे; लांब चिमटा वापरा.
  • सोबती: समान किंवा मोठ्या आकाराचे मासे, ज्यांची शिकार केली जाऊ शकते अशा अपृष्ठवंशी प्राण्यांपासून दूर राहणे. त्यांच्याशी संघर्षांवर लक्ष ठेवा समान आकाराच्या प्रजाती (काँगर ईल, इतर मोरे ईल).

रोग

मोरे ईल रोग

मत्स्यालयाची योग्य प्रकारे काळजी घेतल्यास आणि देखभाल केल्यास त्यांना जास्त त्रास होत नाही. मोरे नदीतील मासे समुद्री माशांपेक्षाही आजारांना बळी पडतात. जर आपल्याला आजाराची काही लक्षणे दिसली, आपण ते क्वारंटाइन केले पाहिजे. आणि टाकी अलग करा. ते पोहोचू शकतात पृष्ठभागावर तरंगणे जेव्हा तुम्हाला खूप चिडचिड किंवा ताण जाणवत असेल तेव्हा तुमच्या त्वचेला शांत करण्यासाठी.

ते सहसा अनेक औषधांना चांगला प्रतिसाद देतात आणि लवकर बरे होतात. तुम्ही कधीही वापरू नये तांबे नदीतील मोरे ईल माशांच्या टाकीत किंवा ते संक्रमित होऊ शकते. सर्वसाधारणपणे, तांबे-आधारित औषधे आणि इतर आक्रमक उपचार स्केललेस माशांना ते सहन होत नाहीत; पर्यायांचा सल्ला घ्या जसे की praziquantel ट्रेमेटोड्स, नियंत्रित बाथ किंवा पर्यावरण व्यवस्थापन (सुधारित पाण्याची गुणवत्ता आणि अतिनील) साठी.

अनेक मासे पाळताना, पहिल्या चेतावणीची चिन्हे दिसण्यापूर्वीच सर्वांना संसर्ग होणे सामान्य आहे. रोग रोखण्याचा सर्वोत्तम मार्ग माशांना योग्य वातावरण देणे आहे आणि त्यांना संतुलित आहार द्या. मोरे ईलमध्ये आढळणाऱ्या सर्वात सामान्य पॅथॉलॉजीजमध्ये हे समाविष्ट आहे:

  • बाह्य परजीवी (ट्रेमेटोड्स आणि नेमाटोड्स) आणि प्रोटोझोआ त्वचेवर आणि गिलांवर; जलद श्वास घेणे किंवा घासणे पहा.
  • जिवाणू संक्रमण दगडांवर चावणे किंवा घासणे यामुळे होणारे दुष्परिणाम, ज्यामुळे लालसरपणा आणि व्रण होतात.
  • ऑस्मोटिक ताण खाऱ्या प्रजातींमध्ये अपुरी खारटपणा असल्याने, ज्यामुळे रोगप्रतिकारक शक्ती कमी होते.
  • पौष्टिक कमतरता एकाकी आहाराद्वारे; चांगल्या उत्पत्तीचे मासे आणि सेफॅलोपॉड्सचे पर्यायी प्रकार.

चांगल्या आकाराचे यूव्ही स्टेरिलायझर, नियमित पाणी बदलणे, स्थिर पॅरामीटर्स आणि प्रतिबंधात्मक क्वारंटाइन ही तुमच्या आरोग्यासाठी सर्वोत्तम विमा पॉलिसी आहे.

https://www.youtube.com/watch?v=rLd4FedXUnY बद्दल

जरी त्याचे स्वरूप आकर्षक असले तरी, मोरे ईल एक आकर्षक मासा आहे: ईलसारखे, निशाचर आणि गुप्त, खडकांचा आणि खडकाळ तळाचा एक महत्त्वाचा भाग. त्याची वैशिष्ट्ये ओळखा (पेक्टोरल पंखांचा अभाव, संरक्षणात्मक श्लेष्मा, तीक्ष्ण दात आणि घशातील जबडे), तुमचे समजून घ्या अधिवास आणि बंदिवासात ते कसे खातात आणि त्याची काळजी कशी घेतली जाते हे जाणून घेतल्यास तुम्ही डायव्हिंग करताना किंवा प्रगत मत्स्यालयात असताना सुरक्षितपणे त्याचा आनंद घेऊ शकाल. त्याच्या जागेचा आदर करून, त्याला स्पर्श करणे टाळून आणि स्थिर मत्स्यालय प्रणाली राखून, जोखीम कमी केली जातात आणि त्याचे नैसर्गिक वर्तन.