मिडास किंगफिश (अ‍ॅम्फिलोफस सिट्रिनेलस): संपूर्ण काळजी मार्गदर्शक, वैशिष्ट्ये आणि सुसंगतता

  • त्यासाठी मोठ्या मत्स्यालयांची आवश्यकता असते: एका नमुन्यासाठी ३००-४०० लिटर आणि जोडीसाठी ६०० लिटर किंवा त्याहून अधिक, ज्यामध्ये मजबूत खडक आणि आश्रयस्थाने असतात.
  • स्थिर मापदंड: २५-२८ ºC, pH ७-८, GH १०-१५ आणि आठवड्यातून पाणी बदलून शक्तिशाली गाळण्याची प्रक्रिया.
  • सर्वभक्षी: दर्जेदार गोळ्या, प्रथिने (क्रिल, कोळंबी) आणि वनस्पती स्रोतांसह वैविध्यपूर्ण आहार; जिवंत मासे टाळा.
  • आक्रमक आणि प्रादेशिक: फक्त समान आकार आणि स्वभावाच्या किंवा बख्तरबंद प्रजातींसह सहअस्तित्वात राहते; प्रजननात वेगळे.

किंग फिश मिडस

असे बरेच लोक आहेत ज्यांना विविध पैलू जाणून घेण्यात रस आहे राजा मासे मिडास. हा एक मासा आहे जो खोटा असुर म्हणून ओळखला जातो आणि ज्याचे नाव आहे अ‍ॅम्फिलॉफस सिट्रिनेलसहा एक अतिशय आकर्षक मासा आहे ज्याचा आकार खूपच विचित्र आहे. म्हणूनच बरेच लोक त्यांच्या घरातील मत्स्यालयात हा विदेशी नमुना जोडू इच्छितात. त्याची खूप काळजी घ्यावी लागते. जेणेकरून ते चांगले वाढू शकेल, म्हणूनच त्याची काळजी घेण्याचा अधिक अनुभव असलेल्या प्रगत लोकांसाठी ते एक मासा मानले जाते. de peces.

आपण याबद्दल अधिक जाणून घेऊ इच्छित असल्यास त्याची वैशिष्ट्ये आणि काळजी मिडास किंगफिशला काय हवे आहे? ही तुमची पोस्ट आहे.

मुख्य वैशिष्ट्ये

मिडास किंगफिशची वैशिष्ट्ये, काळजी आणि सुसंगतता

किंग फिश

त्याचे शरीर खूप लांब नाही, पण ते रुंदही नाही. जरी त्याचे स्वरूप फसवे असू शकते, त्यांच्या प्रमुख कपाळामुळे ते अधिक मजबूत दिसतात.इतक्या मोठ्या कपाळासह आणि इतक्या लांब नसलेल्या शरीराने, तो एका मोठ्या माशासारखा दिसतो.

जबडा गोलाकार आहे आणि पृष्ठीय आणि गुदद्वारासंबंधीचे पंख लांबट असतात, एका बिंदूवर समाप्त होते, जे त्यांना पोहताना स्थिरता आणि गती देते. लैंगिक द्विरूपता अस्तित्वात आहे, म्हणून आपण नर आणि मादी यांच्यात तुलनेने सहजपणे फरक करू शकतो. आपण हे लक्षात ठेवले पाहिजे की नरांना गिबा नावाचा सेफॅलिक हंप असतो. प्रौढावस्थेत आणि पुनरुत्पादनादरम्यान हे अधिक स्पष्ट होते. त्यांच्या शरीराचा रंग वेगवेगळ्या छटांमध्ये बदलतो, पांढरा, काळा, पिवळा आणि अगदी नारिंगी, नंतरचा सर्वात सामान्य आणि छंदप्रेमींसाठी सर्वात आकर्षक असतो.

नर आणि मादी यांच्यात आणखी एक फरक म्हणजे आकार. नर, ज्याचा पुढचा भाग मोठा असतो, तो ३० सेंटीमीटर पर्यंत मोजू शकतो, तर मादी लहान असतात. (सुमारे २० सेमी). जर तुम्हाला स्पष्ट कुबड असलेला मोठा नमुना दिसला तर तो बहुधा नर असेल. असे इतर मासे आहेत ज्यांना नर आणि मादीमध्ये फरक करणे कठीण आहे, जसे की परी मासे, ज्यांचे वेगळेपण केवळ पुनरुत्पादनाच्या वेळी केले जाऊ शकते.

जरी ते सहसा नद्यांच्या सर्वात खडकाळ भागात राहतात, तरी जलीय वनस्पती असलेल्या ठिकाणी ते दिसणे असामान्य नाही. निसर्गात, ते वापरतात भेगा, गुहा आणि खडकाळ पृष्ठभाग खायला घालणे आणि पुनरुत्पादन करणे.

वर्गीकरण आणि नावे

  • शास्त्रीय नाव: अ‍ॅम्फिलॉफस सिट्रिनेलस
  • ऑर्डर: सिक्लिफॉर्मेस
  • कुटुंब: सिचलिडे
  • लिंग: अँफिलोफस
  • सामान्य नावे: मिडास किंगफिश, खोटे रेड डेव्हिल, स्ट्राइप्ड मोजारा

वितरण आणि अधिवास

हे मूळचे आहे मध्य अमेरिका, नैसर्गिक लोकसंख्या असलेल्या निकाराग्वा आणि कोस्टा रिकाचा अटलांटिक किनारायासह सॅन जुआन नदी आणि ज्वालामुखीच्या उत्पत्तीचे अनेक तलाव: निकाराग्वा, मॅनाग्वा, मसाया आणि अपोयो, इतरांसह. त्याचा विशिष्ट जैविक आधार आहे खडकाळ प्रदेश कठीण थरांसह, जिथे त्याला अंडी घालण्यासाठी आणि भक्षकांपासून आश्रय घेण्यासाठी योग्य पृष्ठभाग सापडतात.

आकार आणि रंगसंगती

शरीर आहे किंचित बाजूने दाबलेलेउंच आणि भव्य, प्रमुख डोके असलेले आणि पूर्ण ओठ (जरी कमी विकसित असले तरी अ. लॅबियाटस). पृष्ठीय आणि गुदद्वारासंबंधीचे पंख सहसा पुच्छ पंखाच्या तळाशी पोहोचतात. अनेक नैसर्गिक आणि संकरित रंग आहेत: पांढरा ते जवळजवळ काळा, जात आहे पिवळा आणि नारिंगी. ज्या भागात ते सहअस्तित्वात आहे अँफिलोफस लॅबियाटस दस्तऐवजीकरण केले आहे नैसर्गिक संकरीकरण, प्रजातीची शुद्धता राखण्यासाठी मत्स्यालयात टाळावे अशी गोष्ट.

आयुर्मान आणि वर्तन

चांगली काळजी घेतल्यास, ते पोहोचू शकतात 15 वर्षांपर्यंत. त्याचे वर्तन असे आहे की प्रादेशिक आणि लक्षणीय आक्रमक, विशेषतः प्रजनन हंगामात किंवा लहान जागेत. त्याची ताकद आणि आकार त्याचे सहअस्तित्व ठरवतात: ते फक्त माशांसह शिफारसित आहे समान आकार आणि स्वभाव.

कैदेत असलेल्या किंगफिशसाठी काळजी आवश्यक आहे

अ‍ॅम्फिलॉफस सिट्रिनेलस

जर आपल्याला या माशांना निरोगी आणि शक्य तितक्या काळ आपल्या मत्स्यालयात ठेवायचे असेल तर त्यांना खूप विशेष काळजीची आवश्यकता असते. सर्वप्रथम, बर्‍यापैकी मोठा मत्स्यालय (300 लिटरपेक्षा जास्त) असणे आवश्यक आहे जिथे मी मुक्तपणे पोहू शकतो. घरात अशा मत्स्यालय ठेवण्यासाठी मोठ्या जागेची आवश्यकता असल्याने काही लोकांच्या घरात हा मासा असतो.

आपल्याकडे या परिमाणांचे मत्स्यालय नसल्यास, प्रजातींशी जुळवून घेणे चांगले आहे de peces तुमच्या फिश टँकमध्ये जा आणि त्यांना चांगल्या आयुष्याची हमी द्या. लक्षात ठेवा की तुम्ही खेळत नाही आहात, पण सजीवांशी व्यवहार करणे.

एकदा तुमच्याकडे किमान ३०० लिटरची टाकी झाली की, आम्हाला एक लागेल दगडी सजावट. आपण हे मत्स्यालय शक्य तितके त्याच्या नैसर्गिक अधिवासासारखे असावे यासाठी प्रयत्न केले पाहिजेत. ते नद्यांच्या खडकाळ भागात राहण्याची शक्यता असल्याने, आपण मत्स्यालय रोपे आणि ते दिसण्यासाठी खडक. त्यांचे अपहरण करणारे वस्ती शक्य तितक्या नैसर्गिक जवळ आहे याची खात्री करून घेणे आम्ही हे सुनिश्चित करत आहोत की आपल्याला स्थान बदलल्यामुळे ताण किंवा तणाव नसेल.

या मत्स्यालयात मादी ठेवण्यासाठी, आपल्याला एकाची आवश्यकता असेल गुहा जेणेकरून ती तिच्या लहान मुलांची काळजी घेऊ शकेल आणि सुरक्षित वाटू शकेल. मत्स्यालयाचे तापमान २४ ते २८ अंशांच्या दरम्यान असावे., कधीही वर किंवा खाली नाही.

या प्रकारच्या माशांचा आहार राखणे कठीण नाही. तुम्ही त्यांना लहान मासे, वनस्पतीजन्य पदार्थ किंवा अन्न साठवा de pecesवेळोवेळी ते देणे उचित आहे जिवंत अन्न जेणेकरून ते त्याच्या नैसर्गिक शिकारी क्षमता गमावू नये.

शिफारस केलेले पॅरामीटर्स आणि उपकरणे

  • Temperatura: २५-२८ डिग्री सेल्सियस (स्थिर असल्यास विस्तृत सहनशीलता; अचानक बदल टाळा).
  • pH: ४००३-४८४८; GH: १०-१५ (मध्यम जड ते जड पाणी).
  • शक्तिशाली गाळण्याची प्रक्रिया: मत्स्यालयाच्या आकारमानाच्या ६-८ पट प्रवाह दर/तास आणि चांगले ऑक्सिजनेशन.
  • पाणी बदल: नायट्रेट्स कमी ठेवण्यासाठी दर आठवड्याला ३०-४०%.
  • सबस्ट्रॅटम: वाळू किंवा बारीक रेती, भूस्खलन रोखण्यासाठी मोठे खडक व्यवस्थित ठेवलेले.

टाकीमधील परिमाण आणि सहअस्तित्व

एकाकी प्रौढ नमुन्यासाठी, एक मत्स्यालय 300-400 लिटर सुरुवातीचा मुद्दा आहे. जर तुम्ही जोडप्यात असाल, तर 600 लिटर किंवा अधिक, खडक आणि लाकडांनी स्पष्टपणे सीमांकित केलेले क्षेत्र. ते सक्षम आहेत सजावट हलवा सहजतेने, म्हणून दगड सुरक्षित करणे आणि अस्थिर संरचना टाळणे ही चांगली कल्पना आहे. नैसर्गिक वनस्पती बहुतेकदा उपटून टाकल्या जातात किंवा कुरतडल्या जातात; जर तुम्हाला त्या हव्या असतील तर खूप टिकाऊ, चांगल्या प्रकारे लावलेल्या प्रजाती किंवा दर्जेदार कृत्रिम वनस्पती निवडा.

वैविध्यपूर्ण आणि संतुलित आहार

हे एक आहे संधीसाधू सर्वभक्षी. कोरडे (सिचलिड-विशिष्ट गोळ्या), गोठलेले आणि जिवंत अन्न स्वीकारते. पर्यायी दर्जेदार प्रथिने (क्रिल, कोळंबी, शिंपले, डासांच्या अळ्या) सह वनस्पती योगदान (स्पायरुलिना, ब्लँचेड वाटाणे) पचन समस्या टाळण्यासाठी. टाळा जिवंत मासे अन्न म्हणून परजीवी आणि पौष्टिक असंतुलनाच्या धोक्यामुळे. दिवसातून १-२ वेळा काही मिनिटांत खाल्लेल्या भागांमध्ये खा; अधूनमधून उपवास केल्याने तुमच्या चयापचयात मदत होते.

कल्याण आणि व्यवस्थापन

  • खरेदी करा आश्रय क्षेत्रे गुहा आणि स्लेट प्लेट्स देखील उभ्या ठेवल्या जातात; त्या अंडी उगवण्यासाठी उपयुक्त आहेत.
  • वापर कव्हर किंवा झाकण: हा एक जोमदार मासा आहे जो आहार देताना प्रेरणा देतो.
  • टाळा एकाच वंशाच्या प्रजातींचे मिश्रण करणे किंवा तत्सम जातींचा वापर करून संकरीकरणाचा धोका कमी करा.
  • जोडपे बनवण्याचा सर्वोत्तम मार्ग म्हणजे सुरुवात करणे युवा गट आणि त्यांना नैसर्गिकरित्या जोडू द्या, आवश्यक असल्यास उर्वरित वेगळे करा.

पुनरुत्पादन

अ‍ॅम्फिलॉफस सिट्रिनेलस काळजी

किंगफिश फक्त ९ महिन्यांत लैंगिक परिपक्वता गाठतो. मिलन विधी दरम्यान, नर पूर्णपणे महिलांबद्दल आक्रमक त्यांची प्रजनन क्षमता दाखवण्यासाठी. जर असे झाले तर नर तिला हानी पोहोचवू शकतो. जर तुमच्याकडे नर आणि मादी बंदिवासात असतील तर, मिलन हंगामात सावध राहणे चांगले.

वीण विधीमध्ये, मादी दाखवते की ओव्हिपोझिटर ट्यूब आणि त्यात नर जोडला जातो. प्रत्येक अंडी घालण्यासाठी ते 200 अंडी घालण्यास सक्षम असतात. मादी अंडी घातल्यानंतर नरापासून वेगळी होतात आणि त्यांची काळजी घेण्यास सुरुवात करतात. ही प्रजाती इतर प्रजातींपेक्षा तिच्या अंड्यांची विशेष काळजी घेते, जसे की सुई मासे त्यांना कोणत्याही काळजीशिवाय सोडते.

प्रत्यक्षात, आदर्श आहे पालकांना डिव्हायडरने वेगळे ठेवा त्याच प्रजनन मत्स्यालयात पारदर्शक. जेव्हा मादी ओव्हिपोझिटर सादर करते आणि पृष्ठभाग स्वच्छ करते (ती सहसा पसंत करते) उभा दगड, लाकूड किंवा स्लेट), गर्भाधानासाठी नराशी सामील होते. अंडी घालल्यानंतर, बरेच पाळणारे परत येतात पुरुष वेगळे करा आक्रमकता टाळण्यासाठी आणि मादीला अंड्यांच्या वायुवीजनाकडे लक्ष देण्याची परवानगी देण्यासाठी.

अंडी उबतात दुसरा दिवस अळी घालल्यानंतर, जेणेकरून तुम्हाला पिल्ले पाहण्यासाठी जास्त वेळ वाट पाहावी लागणार नाही. अळ्यांचे संरक्षण करण्यासाठी, त्यांना दुसऱ्या कंटेनरमध्ये ठेवणे चांगले, जसे की माशा साठी farrowing पेन. तळणे मुक्तपणे पोहायला सुरुवात करेल. काही दिवसांत आणि तुम्ही त्यांना देऊ शकता नुकतेच बाहेर आलेले ब्राइन कोळंबी मासे. पालकांना दिलेले अन्न ते देखील खाऊ शकतील, परंतु ते पावडरसारखे खूप लहान तुकडे करावे लागतील. एक ठेवा निर्दोष पाण्याची गुणवत्ता आणि जगण्यासाठी लहान पण वारंवार होणारे बदल.

जर आपल्याला पुरुषांच्या आक्रमकतेबद्दल वर उल्लेख केलेल्या समस्या टाळायच्या असतील तर सल्ला दिला जातो की त्यांना दोन वेगवेगळ्या मत्स्यालयांमध्ये वेगळे करा.अशाप्रकारे, नर मादीला पाहू शकेल पण तिच्याशी संपर्क साधू शकणार नाही. यामुळे मालकाला घरात किंगफिश ठेवणे आणखी कठीण होते. जर ३०० लिटरचे मत्स्यालय असणे आधीच गुंतागुंतीचे असेल, तर प्रजनन करताना अनेक मत्स्यालये असण्याची कल्पना करा.

इतर प्रजातींशी सुसंगतता

एक्वैरियममध्ये अ‍ॅम्फिलॉफस सिट्रिनेलस

च्या कारण आक्रमकता या माशासाठी, तुम्हाला त्याच्या फिश टँकमध्ये असलेल्या साथीदारांची चांगली माहिती असणे आवश्यक आहे. असे मासे आहेत ज्यांच्यासोबत तो कोणत्याही निर्बंधांशिवाय राहू शकतो, जसे की सामान्य प्लेको मासा आणि आकाशगंगा प्लेको मासा. तथापि, अशा इतर प्रजाती आहेत ज्या प्रौढ म्हणून आणल्या तर त्या त्यांच्यासोबत राहू शकत नाहीत, परंतु जर त्यांना लहानपणापासून एकत्र वाढवले ​​असेल तर ते पूर्णपणे ठीक आहेत. हे सर्व प्रकरणांमध्ये कार्य करत नाही, परंतु आत्मविश्वासाचा एक मोठा फरक आहे. आम्हाला प्रजाती आढळतात म्हणून ऑस्कर फिश आणि हिरवा दहशतवादी मासा.

सहअस्तित्वाचे सामान्य नियम

  • मासे खाल्ल्यास चांगले. समान आकार आणि मजबूत चारित्र्य.
  • तुमच्यात बसणारे साथीदार टाळा तोंड किंवा हळू पोहणे आणि लांब पंख.
  • मत्स्यालयाचा आकार महत्त्वाचा आहे: आकारमान जितके मोठे असेल तितके आणि निश्चित प्रदेश, कमी संघर्ष.

व्यवस्थापनानुसार आढळलेल्या सुसंगतता

  • मोठ्या निर्बंधांशिवाय सुसंगत (जर मत्स्यालय मोठे असेल तर): कॉमन प्लेको आणि गॅलेक्सी प्लेको सारखे मजबूत लॉरीकारिड; तसेच इतर युद्धनौका जे तुमच्या तोंडात बसत नाही.
  • जर त्यांना लहानपणापासून एकत्र वाढवले ​​गेले तर (नेहमी काम करत नाही): अ‍ॅस्ट्रॉनोटस ऑसेललाटस (ऑस्कर), अँडिनोआकारा रिव्युलेटस (हिरवा दहशत), रोसिओ ऑक्टोफॅसियाटा (जॅक डेम्पसी), आणि त्याच्याच प्रकारचे सोबती.
  • आरक्षणासह: कॅटफिश आणि लॉरिकेरिड्स जसे की चिलखतांनी संरक्षित अ‍ॅगामिकस पेक्टिनिफ्रॉन, सायनोडोंटिस निग्रिव्हेंट्रिस; कोरीडोरस सावधगिरीने (तोंडात बसल्यास धोका). अँटिस्ट्रस जर ते तुमच्या तोंडात बसत नसेल आणि पुरेसे आश्रयस्थान असतील तर ते जगू शकते.
  • समान आकारांनी: काही मध्यम आकाराचे कॅटफिश जसे की अमेयूरस मेला, नेहमीच खूप प्रशस्त मत्स्यालयांमध्ये.
  • प्रदेशावरून संघर्ष जर जागा अपुरी असेल तर: हेरिचथिस सायनोगुट्टाटस (टेक्सास), फ्लॉवरहॉर्न, क्रेनिसिचला स्ट्रिगाटा; फक्त मोठ्या प्रमाणात आणि नियंत्रणासह.
  • आकारात लक्षणीय फरक: लहान तळाच्या प्रजाती जसे की हायपॅन्सिस्ट्रस L199 किंवा गोगलगाय नेरिटिन जर शिकारीचा धोका नसेल तर एकत्र राहू शकते; निरीक्षण करा व्यक्तिमत्व व्यक्तीचे.

जर तुम्ही कम्युनिटी एक्वैरियम उभारण्याची योजना आखत असाल, तर लक्षात ठेवा की त्याचे स्वरूप ते एकत्र कसे राहते हे ठरवते. बऱ्याच प्रकरणांमध्ये, सर्वात सुरक्षित दृष्टिकोन म्हणजे अद्वितीय नमुना किंवा एक सुसंगत जोडपे एका समर्पित मत्स्यालयात, विशेषतः प्रजनन दरम्यान. मिसळणे टाळा एकाच वंशाच्या प्रजाती संकर टाळण्यासाठी.

मला आशा आहे की या माहितीसह तुम्ही चांगली काळजी घ्या मिडास किंगफिशचा आहे आणि त्याच्या आक्रमकतेमुळे आणि काळजी घेण्यास अडचण असल्यामुळे जास्त समस्या निर्माण होत नाहीत. जर तुमचे काही प्रश्न असतील तर फक्त टिप्पण्यांमध्ये विचारा :).

हे सिच्लिड जितके सुंदर आहे तितकेच ते मागणी करणारे आहे: एकासह मोठे मत्स्यालय, स्थिर मापदंड, वैविध्यपूर्ण आहार आणि सहअस्तित्वाचे काळजीपूर्वक नियोजन, अनुभवी एक्वेरिस्टसाठी हा एक रोमांचक आणि जबाबदार प्रकल्प बनतो.

मत्स्यालय सजवण्यासाठी अंबुलिया
संबंधित लेख:
तुमच्या मत्स्यालयात अंबुलिया ठेवण्यासाठी काळजी सूचना: एक संपूर्ण अद्यतनित मार्गदर्शक